Lieve luie volgers

@ Middelfart

Onze laatste dagen in het Deense Middelfart stelde weinig voor. Wat niet erg is, want je bent ten slotte op vakantie om een beetje uit te rusten. Zo deden wij dat ook met een kop thee en een boek. We chillden nog wat aan het strand, ingepakt met dekens en handdoeken, want warm was het niet. En we deden nog een aantal aankopen in een toch verrassend leuk stadje. Meer zat er eigenlijk niet in. Het viel niet te vermijden om toch die terugreis naar Nederland in het achterhoofd te houden. Het normale leven kwam ons alweer bijna tegemoet. Daarom dit keer geen betoog over een hoogtepunt van de reis. Liever som ik al die hoogtepunten eens op in de vorm van beeld. Zo vatten we deze (enorm leuke) Scandinavische reis samen, en sluiten we het zo af. 

  1. First impression
Samen met mijn moeder liepen we nog even een stukje om de eerste camping te verkennen en hoorden we al snel het geluid van de zee. Wanneer we hier naar toe liepen wachtte ons hoge golven en just a pretty view.

2. Smöre-Bitch

We waren het gerecht ‘smörrebröd’ al een aantal keer tegen gekomen in Kopenhagen, en gingen het dan hier toch zelf uitproberen. Verrassend lekker: stukje roggebrood met verschillende soorten vis of vlees en dan nog wat garnering.

3. Lopen zal je

Met mijn te gekke wandelschoenen liepen we door het Nationaal park wel 12 kilometer en kwamen we op allerlei mooie plekjes zoals deze.

4. Meer

‘S ochtends renden we een paar rondjes om dit meer, met vervolgens een duik in het koude water. Goed begin van de dag.

5. Swedish Fika

Foodfotografie is niet mijn beste kant. ~ Om wat energie te tanken voor onze dag in Stockholm aten we buiten de toeristendrukte een taartje met wat thee. Ik had geluk, en kreeg er een bakje vanillevla/saus bij geserveerd. #score

6. Fotogenieke dierentuin

We bezochten het openluchtmuseum Skansen, waar ik maar geen genoeg foto’s van kon maken. Fotogenieke tuinen, prachtig ouderwets ingerichte huisjes en gekke dieren. Dikke pret.

7. De jeugd van tegenwoordig

In plaats van een boek te lezen met een harde kaft, deed ik het vanuit de vakantiebieb op de iPad. De mooie natuur op de achtergrond compenseert het ‘de jeugd van tegenwoordig’ gehalte wel, toch?

8. Hi there sweetie

Gränna draaide compleet om snoepwinkels. In dit schattige dorp had je wel vijf winkels die de meest kleurrijke snoepjes verkochten. Daar heb ik natuurlijk volop gebruik van gemaakt.

9. Shiney stugga

Ons verblijf met de maan op de achtergrond. Gewoon een plaatje.

10. Zonsondergang @thebeach

Super charmant kussie voor de zon.

11. Een soort smörrebröd, maar dan anders

Laatste Deense maal in Middelfart. Heerlijke shake, en bomvol na het broodje zalm.

Dat was het dan. Toch benieuwd geworden naar een verdere uitleg bij al deze foto’s? Onder het kopje ‘tripjes’ kun je ze allemaal nog op je gemakje terug lezen. Ik ben benieuwd wat je vond van mijn blogjes en van de reis. En of je het eventueel voor herhaling vatbaar vindt. Stukjes tekst over vakantietripjes is niet het enige waar ik Lotty’s voor zal gebruiken. More is yet to come.

Zuurstokken, snoepjes en eiland trip

@ Gränna

Om mijn vakantiedagen hier in Scandinavië te evalueren scroll ik vaak even door mijn mobiele fotoalbum. Dan herinner ik me weer precies wat ik heb gedaan. Ik spot verschillende kleurrijke foto’s uit Stockholm, maar die heb ik al besproken. Daarna zie ik veel verpakt suikergoed, een knusse hoofdstraat, een man op een boot, een meisje op een fiets, een meisje bij een klif en een meisje in het water. Ik weet het weer hoor, hier komt ‘ie dan. 

Na die geslaagde dag in Stockholm moesten we al onze eigendommen weer bij elkaar rapen om verder te vertrekken richting het zuiden van Zweden. Hier wachtte ons in Gränna een nieuwe stuga aan dat grote, diepe, woeste meer. Om onze relatief korte tijd bij dit plekje goed te benutten gingen we gelijk op pad. En zo bleek dat Gränna zo gek nog niet was. Het draaide er letterlijk allemaal om de diverse snoepwinkels. Een komisch gezicht, jong en oud likkend aan lolly’s of met zuurstokken en andere snoepjes op stap. 

Ook wij konden het niet laten om de winkel Polkaprinsen binnen te gaan. Bij de kassa vond je jam potjes gevuld met verschillende zuurtjes om te proeven. Denk aan karamel zeezout, bosbes, gember, of gewoon aardbei. Het was echt zo gek niet te bedenken. En dan nog die zuurstokken. Zoveel heerlijke gekleurde printen en smaken. Achter in de winkel was verder nog eens live entertainment te bewonderen. Als echte dierentuinaapjes stonden daar twee Zweedse jongens inclusief gekke hoedjes en rood wit gestreepte schortjes het snoepgoed te maken. Rollen, draaien, trekken. Van verschillende soorten snoepdeeg werden dan weer die zuurstokken in elkaar geflanst. En wij natuurlijk met open monden te kijken. Uiteraard zat ons mandje vol en waren we helemaal gevangen in deze toeristische muizenval.

Dag twee in Gränna was minstens zo leuk. Inclusief die leuke wandelstappers en een Decathlon rugzakje voeren wij met een grote okergele veerboot naar het eiland Visingsö. We huurden fietsen en crossten het hele eiland over. Overal die houten rode huizen aan het water, echt een droom plek. Met de zon en de wind in onze rug arriveerden we bij een terrasje waar we een kleine Zweedse fika hielden. Koffie, thee, koekje, je kent het wel. Toch sprongen we gauw weer op de fiets want de eerste druppels begonnen te vallen.  Wanneer we volgens onze kaart bijna bij het eindpuntje van het eiland waren, begon het keihard te regenen. Nou ben ik vrij gewend aan dat gematigde zeeklimaat in Nederland maar dit was toch even andere koek. Met flink tempo reden we daarom weer zo snel mogelijk naar de veerboot. Net op tijd, want deze vertrok bijna. Aangekomen op het vaste land in Gränna had ik toch nog niet genoeg gehamsterd bij de snoepwinkel. + 2 zakjes snoep dus. 

Het was alweer de laatste avond in Gränna. Het wordt nu echt aftellen en het echte leven in Nederland komt steeds weer dichterbij. Hoe kun je dit beter uit je hoofd zetten dan met een ijskoude nachtelijke douche in dat Zweedse diepe meer. Juist ja, en dat is wat we deden. Tot de volgende keer bij onze laatste hytte in Denemarken. 

Fika en Vasa

@ Stockholm

In mijn laatste blog liet ik blijken nog weinig typisch dingen opgemerkt te hebben in Stockholm. Tijdens zo’n trip ben je op zoek naar iets speciaals wat je bij thuiskomst trots kunt vertellen aan familie of vrienden. Een bijzonder gerecht, een indrukwekkende plek of een uniek uitzicht. Wanneer je dit dan weer ondersteund met je gemaakte foto’s is het jaloersmakende plaatje compleet. Deze tweede keer in Stockholm ging ik voor een rebound. En kwam ik achter een aantal nieuwe termen, tradities en historische gebeurtenissen die voor open monden gaan zorgen bij het thuisfront, althans daar hoop je dan maar op. 

Aangezien de H&M nu inmiddels m’n neus wel uitkwam was dag twee in Stockholm uitgetrokken voor het openlucht museum ‘Skansen’. In dit park hebben we kunnen proeven van de Zweedse sfeer van jaren terug. Ouderwetse winkeltjes met enorme houten toonbank en een perfect aangelegde kruiden- en rozentuin. Hier kon je precies zien wat voor soort kruiden of rozen er waren verbouwd. De fel schijnende zon maakte dit plaatje compleet. We namen een kijkje in huisjes van vroeger, (styling: 10/10, pinterestgehalte: 10/10, geur: 5/10) met mooi beklede bedsteden, maar ook unieke ouderwetse tijdschriften en andere woonaccessoires.  

Buiten deze vintage indrukken van het park was er ook een deel met allerlei soorten dieren. Allemaal waren zij of te vinden in Zweden, of hadden ze ooit in Zweden geleefd. De toeristen drukte viel ontzettend mee waardoor je ongestoord naar wolven welpjes kon gluren. Na een zwaai naar een kolossale bizon en een fatsig wild zwijn sloten we ons bezoek bij Skansen af bij een wel heel schattig plekje. Het verse appelgebak was vanaf een afstandje al te ruiken en binnen, in het ouderwets gestijlde huisje was een hele tafel uitgetrokken om de diverse soorten gebak tentoon te stellen. Op twee warm houd platen konden we onze bestelde koffie en thee inschenken en één van de heerlijke gebakjes uitkiezen. Hier leerde ik een typisch Zweedse term: fika, and again wie kan dat nou beter vertalen dan Wikipedia?

De fika is een sociaal gebruik in Zweden en Finland waarbij het werk of andere dagelijkse bezigheden worden onderbroken door bij elkaar te komen, thee of koffie te drinken en iets te eten. Het gebeurt op een gepland moment en wordt bewust gebruikt om te pauzeren en sociale contacten te onderhouden.

Wikipedia

Hier trokken we dan ook uitgebreid de tijd voor uit. We deelden onze taartjes, nipten van onze thee en bespraken ons volgende activiteit: het Vasamuseum.

Het Vasamuseum laat je van alles zien over een gezonken schip uit 1628. Gezien de goede verhalen vanuit Nederland wilden we dit museum echt niet missen. Hoe wel het in dit gebouw krioelde van de mensen, wisten de makers van het Vasamuseum de boodschap erg goed over te brengen. Ook ik raad je deze plek dus van harte aan. Zo kon je in een soort bioscoopzaal het verhaal van het gezonken schip bekijken en werd in het museum zelf over elk te bedenken detail wel wat verteld of laten zien. Veel zal ik hier niet over prijsgeven, want je zult deze ervaring echt zelf moeten beleven. 

Laten we voor het gemak de boel eens samenvatten. Zweden houden een fika als pauze met koffie, thee en lekkers. Lieten in 1628 een schip zinken. Hadden een zeer stijlvol interieur in het verleden. En een beetje goed tuinieren kunnen ze ook wel. 

Hoewel het slenteren door de stad ook wel wat heeft, vond ik dit toch echt zoveel leuker en gaf het me een veel beter beeld van Zweden en hun tradities en trotsen. Morgen reizen we alweer een stukje dichter naar Nederland toe. We belanden dan bij een van de diepste meren van Europa, so I’m ready to pee my pants. 

Wereldse gebouwen, mussenfamilie & goddelijke taart

@Stockholm

De stad van kleine eilandjes had mijn moeder gezegd. Ik wist goed dat Stockholm vast een leuke stad zou zijn, maar wat nou typisch iets was uit deze Zweedse stad of wat ik nou écht nodig moest zien wist ik niet. We stonden dan ook blanco in ons bezoek toen we arriveerden op het drukke centrale station. Bij de uitgang konden we kiezen: volgen we de toeristen gekte naar de rechterkant of de andere toeristen gekkies naar de linkerkant?

We kozen voor links. Daar zagen we overigens een pittoresk klein kerkje boven de mooie gebouwen uitsteken. Wat leek op een ‘must see’ was helaas gesloten, geen probleem aangezien er iets veel beters op ons lag te wachten. Waar we ondertussen de toeristen drukte een kilometer achter ons hadden gelaten, kwamen we bij een bijzondere eetplek. Rijk belegde broodjes met garnalen of juist een overheerlijk stukje gebak. Alle drie kozen we een ander mooi taartje en spoelden dat weg met een flinke bak thee. 

Mijn stuk gebak werd zonder dat ik dat wist aangevuld met een bakje vanille vla. Wanneer ik nog ongeveer 2 hapjes overhad vuurde ik uit enthousiasme mijn vork  per ongeluk de lucht in en belandde die met saus en al op mijn mooie nieuwe trui en op de tegels. Terwijl ik vlug alle vanille vla van mijn tricot truitje aflikte kwam er een flinke mussen familie een vervroegd kerstdiner houden. Meer dan 5 vogeltjes waren in de weer mijn stukje bosbessen taart te verdelen. Mannetje voedt vrouwtje, dik musje neemt grote hap, en een ander musje gaat er van door met het overige stuk. Natuurlijk ben ik niet zo’n gierig wicht en deelde ik mijn gebakje graag met deze Zweedse mussen fam. 

Na dit zeer, zéér goede ‘tussendoortje’ gingen we toch de kant van de toeristen op. Onderweg naar de druk bevolkte plek Gamla Stan. Hier troffen we een druk winkelstraatje met de meest commerciële troep die je je maar kan voorstellen. Belgische wafels (wat???) en Italiaanse pasta (wát???) gaven mij totaal geen Zweedse indruk. 

Wat ik wel leuk vond aan Stockholm waren de indrukwekkende gebouwen. Op elke hoek van de straat kom je weer een nieuw prachtig gebouw tegen. Nou word ik niet per se warm van stenen bouwwerken, maar het valt hier in Stockholm toch echt op. Ik zie meer standbeelden dan nagelsalons en meer bijzondere kerken dan ooit. Je zou kunnen zeggen dat ik zeer onderontwikkeld ben, maar ik denk toch echt dat dit een bijzonder puntje aan Stockholm is. 

Buiten de bijzondere gebouwen en eilanden waaruit de stad is opgebouwd kan ik me nog steeds niet bedenken wat Stockholm nou zo anders maakt dan de rest van de wereldsteden in Europa. Dat ik de USP (unique selling point) van deze stad nog niet heb gevonden, betekend niet dat ik je de stad zou afraden. Ik ben zelfs zo benieuwd geworden naar Stockholm dat we morgen gewoon nog een keer gaan. Dit maal bezoeken we meer de culturele kant van de stad, wie weet dat ik daar wijzer uit wordt. 

Camping libie en wandelpatta’s

@ Värnamo

De bouwstenen voor een succesvolle vakantie zijn voor iedere vakantieganger anders. De een verlangt naar een groot waterpark met bubbelbad, de ander zweert bij een all inclusive buffet van 100 vierkante meter en weer een ander hoort het liefst de hele dag niks buiten wat geritsel in een boom. Op zijn tijd alle drie deze opties best gangbaar, maar de bouwstenen van mijn vakantie zijn veel verschillender, uiteenlopender en gevarieerder dan dat. 

Hier op de Zweedse camping kom ik eigenlijk aan al mijn trekken en begin ik steeds meer te wennen aan dit primitieve levensritme. Inmiddels kan ik zeggen dat ik expert ben in het plassen zonder de wc-bril aan te raken. Ben ik sneller dan ooit in het afdrogen van de afwas. Ren ik ’s ochtends 2 rondjes om het meer, en lees ik ook nog eens een boek wanneer de tijd hier rijp voor is.

Hoe leuk het campingleven kan zijn, des te leuker vind ik het om er op uit te trekken. Afgelopen drie dagen werden dan ook volgestopt met activiteiten. Een bezoek aan de supermarkt, een sprong in het meer vlakbij de camping en een kijkje nemen bij het centrum van Värnamo. Toch zou ik ook moeten geloven aan een activiteit waar ik zelf wat minder snel voor zou kiezen. Het ene ding waar ouders zo van houden en waar ik me voor zou moeten opofferen. De lange natuurwandeling. 

In de Elle heb ik gelezen dat het dragen van wandelschoenen wel eens de nieuwste fashiontrend zou kunnen worden en dus trok ik ze zonder klagen aan. Met ondermeer deze stevige wandelschoenen (geleend van mijn moeder), een hippe mom jeans en mijn buideltas was ik klaar om deze tocht te volbrengen. Uiteraard werd er door mijn ouders niet gekozen voor de simpele tocht van 6 kilometer, maar gingen we een echte uitdaging aan (ik dan). 12 kilometer stond ons voor de boeg. 

De eerste drie kilometer gingen prima. We bewandelden stukken bos, maar ook mooie weides. Vaak waren er voor grote stukken moeras die we moesten overbruggen stukken hout aangelegd. Zo kon ik mijn Balenciaga wandelpatta’s ook droog houden, voor het geval dat ze in FW2020 een complete hype zouden worden. Na deze drie kilometer werden mijn wandelvaardigheden meer op de proef gesteld, en werd ik steeds wat hongeriger en ongeduldiger.

Na ongeveer 5 kilometer namen we een pauze op een klein wiebelig bankje waar ons een aanval stond te wachten georganiseerd door een muggenmaffia. Gelukkig was ik gezegend met een lange broek, maar waren de muggen niet weg te slaan. Wanneer we de parkeerplaats naderden werd ik overvallen met een gevoel van vreugde en trots. En honger, maar die werd snel gestild door een aantal Tuc crackers. 

Kortom een pittige tocht, vol maffiamuggen maar mooie uitgestrekte uitzichten. Aan het einde van de dag kun je toch met trots terugkijken op een stappenteller met wel 19.000 stappen #fitgirl. 

Mooi plekje gevonden tijdens de wandeling.