Hartstikke schattige kerstkoeken


Als ik er de tijd voor heb, vind ik bakken een van de leukste dingen. In een kerstvakantie zoals deze vind ik het maken van een cake, mooie taart of schattige koekjes een must. Vanuit het uber gezonde boek van Rens Kroes (@renskroes) toverde ik een recept voor typisch kerstige koekjes in de vorm van peperkoekmannetjes. Het plan stond dus vast, nu de uitvoering nog even rocken.

Het recept stond vol met dingen die je allemaal niet 1, 2, 3 in je keukenkast vindt. Dadels, ahornsiroop en nog meer (dure!*$#&%) dingen die je je hond nog niet zou voeren. De hele week keek ik er al naar uit om mijn eigen variant van deze hondenvoerkoeken te maken. Inclusief mierzoete (niet zo gezonde) glazuurlaag Er was geen betere dag voor dit bakfeest, dan tweede kerstdag. 

Het proces verliep redelijk oké. Klein puntje: ik ben niet in het bezit van een keukenmachine. Dit was een kleine tegenslag, want hoe ga je dadels met de structuur van een steen tot een ik citeer ‘soepel geheel’ krijgen met je blote klauwen. Dat ging lastig, maar de vruchten vormden zich uiteindelijk toch tot een mooie bonk deeg. 

Social media verslaafde millenial die ik ben, had ik alles met de hashtag ‘christmascookies’ al doorgespit voor het mooiste design. Op het fantastische Instagram account van keukenprinses Steph (@baked.by.steph) vond ik de beste inspiratie voor het maken van de leukste kerstkoekjes. Jammer genoeg ben ik geen Van Gogh en al zeker niet in de keuken. Uiteindelijk koos ik dus voor een eigen design. Minstens zo leuk. 

Toen de koekjes eenmal bruin de oven uitkwamen, was ik blij verrast. Ze waren niet verbrand, gebroken of gewoon heel lelijk. Het bakken was dus ontzettend geslaagd. Nu kon er nog maar één ding fout gaan, en dat was het glazuren van de gezonde koeken. 

Ieder begin is lastig…

En (lees op z’n Rob Geus’) man, man, man wat een ellende joh. Dat kleuren van het glazuur was een ding, maar het versieren van die koeken is toch echt een lastige klus. Ik zal je het gehele verhaal besparen, want uiteindelijk geldt het eindresultaat, en die is nog niet eens zo verkeerd. In sommige koeken heb ik letterlijk bloed, zweet en tranen gestopt lijkt wel. Andere koeken vind ik super cute. Vorm je eigen mening maar. Hier de foto’s. 

Eerlijk gezegd ben ik ontzettend blij met het eindresultaat. Het recept ga ik je niet cadeau doen, voor een tientje bij de Hema heb je namelijk het hele exemplaar van deze Party Edition van Rens. Ik heb nog geen hap gehad, maar raad je het hele boek nu al aan. Leuke middag + goeie voorraad semi gezonde koekjes die ik mijn hond zeker zou geven (als ze al niet op zijn). 

Vriendelijke groeten xx

Kun je als tiener/wereldvreemde/vrouw een IKEA pakket in elkaar zetten?

Kun je als tiener/wereldvreemde/vrouw een IKEA pakket in elkaar zetten? Dat wilde ik testen. Na een dag bij de bekende woonwinkelgigant kwam ik met een pakket van 1 bij 2 meter thuis. En dat moest dan een bureaustoel gaan worden. Je zou het niet zeggen.

Normaal gesproken roep ik mijn vader op om mij een handje te helpen (lees: het werk over te nemen) bij het in elkaar zetten van IKEA pakketten. Deze keer wilde ik het zelf proberen.

Stap een was het in elkaar zetten van het onderstel. Elk begin is lastig en zo ook deze. Moest ik nou draaien, duwen of klikken. Het was mij niet duidelijk, maar ik wilde de hoop niet verliezen. Iedereen kan ten slotte een IKEA handleiding begrijpen dacht ik zo. Ik gokte op duwen (best risky) en het klopte! Het onderstel kon nu rollen en ik was alweer op een kwart van de hele handleiding. #trots

De rest ging ook soepel. Telkens wanneer ik een schroef strak had aangedraaid, kwam er weer een gevoel van euforie naar boven. Het is dus niet onmogelijk, dat knutselen met zo’n bouwpakket.

Uiteindelijk is het mij helemaal gelukt de complete stoel, zonder ook maar een vinger hulp van mijn vader in elkaar te zetten. En daar zit ik dan, tikkend op mijn nieuwe stoel achter mijn bureau. Wie weet zak ik straks wel in elkaar, maar voor nu: proficiat Lotty.

O ja, en deze troepjes heb ik ook nog gekocht bij de IKEA. Super leuk, want je ontvangt nu dus 40% korting op alle kerstspulletjes.

De magie van een adventskalender

De magie van een adventskalender

Het fenomeen van een adventskalender heeft mij altijd al aangesproken. Het dagelijks krijgen van een cadeau klinkt voor een materialistische trut zoals ik als muziek in de oren. Dit jaar vroeg ik van de Sint daarom een prachtig en luxe exemplaar van het (voornamelijk) huidverzorgingsmerk Kiehls. Mijn eerste ervaring met deze kalender en mijn mening over adventskalenders in het algemeen vind je in deze post. 

De inhoud van de Kiehls kalender

De Kiehls kalender oogt qua vormgeving echt prachtig. Het design wordt gesierd door Mr. Bones, dit skeletvormige mannetje zou blijkbaar het gezicht van het merk zijn en details op de verpakking zijn oneindig. Kerstballen en -bomen, sneeuwpoppen, vogels met mutsen en een typische kerstkoor. De hokjes verschillen ook. De ene is klein, de ander wat groter. De vakjes verschillen van inhoud. Deze loopt uit een van oogcrème tot serums, moistrizers, face washes en toners. Mijn mening over de inhoud van de kalender is positief. Voor dat ik deze kalender kreeg, had ik nog nooit gebruik gemaakt van een van de producten van Kiehls. Nu ontdek ik dagelijks een nieuw product uit hen assortiment en kan ik zo gemakkelijk uitproberen wat mij wel en niet bevalt. 

Mijn favorieten vind je hieronder: 

De LIP BALM #1

Mijn ultieme favoriet vanwege de vettige en dikke structuur. Droogt je lippen. Dus heb gauw de full size variant van de kerstman gevraagd. 

Calendula Serum-Infused Water Cream

Een heerlijke verkoelende crème die je huid een zacht gevoel geeft. Ook is het een soort waterige gel, wat dus totaal niet vettig aanvoelt. Top product. 

Ultra Facial Toner

Wat ik bij de meeste toners minder vind, is dat ze je huid strak en droog laten aanvoelen. Deze heeft dat totaal niet, en geeft juist een gehydrateerd gevoel. 

Midnight Recovery Concentrate

Ik heb veel over dit product gehoord, en ben erg benieuwd. Ik weet alleen niet of deze olie-achtige substantie wel goed is voor mijn wat vette huid.

Naast al dat geslijm over de vormgeving van de kalender en de fantastische inhoud, ben je natuurlijk ook benieuwd naar puntjes van kritiek. Een complete roast op deze kalender zul je hier niet snel lezen, maar wat naar mijn mening een minpunt is, is het formaat van de producten. In de kalender bevindt zich (tot en met vakje 20) 1 full size product. Voor de rest zijn het mini’s en monstertjes. Toch vind ik niet dat ik mag klagen. De producten als een face wash bevatten al gauw 30ml en ook de toners bevatten een grotere hoeveelheid product. 

De ‘scores’ uit de kalender (grote/full-size producten)

Amino Acid Shampoo and Conditioner

Deze haarproducten zijn van redelijk groot formaat en hebben een kokosnoot geur. 

Creamy Eye Treatment

Een full size oogcrème met avocado. 

Ultimate Strength Hand Salve

Deze zat in het allerlaatste vakje.

Een voedende crème voor de handen. De geur is niet om te gillen en de crème voelt wel vettig aan, maar misschien heb ik gewoon iets te veel gebruikt 😉 

Mijn algehele mening over deze kalender is zeer positief. Volgend jaar wil ik absoluut weer een adventskalender. Wakker worden, en dan een vakje openmaken vind ik super in deze decembermaand. 

Een kerstwens per post

De kerstkaartjes inclusieve leuke stickers.

Ik heb het eigenlijk altijd triest gevonden, het versturen van een kerstkaart. Het leek mij zo onpersoonlijk en afgezaagd. Altijd maar die zelfde wens en tekst: “Fijne feestdagen en een gezond jaar, groet Peet en Ans en de kinderen.”  Tot dat de kerstwensen tegenwoordig in massaberichten via WhatsApp de wereld ingegooid werden, dat is het toppunt van afgezaagd als je het mij vraagt. Zelfs celebrities wensen mij een fijne kerst via de socials en iedereen is maar bezig met dat kiekje voor die versierde boom. Dat kan anders. Dit jaar was mijn plan om de harde kern binnen mijn sociale leven toch een persoonlijke kerst en nieuwjaarswens te sturen via de ouderwetse manier. 

“Fijne feestdagen en een gezond jaar, groet Peet en Ans en de kinderen.”

Het kost wat tijd, en je moet er wat duiten voor uitgeven, maar het voelt toch o zo leuk om de persoonlijke kaartjes te maken. Ik kocht een kant en klaar bakje kerstkaarten (maar wel hele leuke) bij een van de heerlijkste shops van Amsterdam: Flying Tiger. Met voorop schattige hartjes, kaarsjes of kerstmannetjes. Mijn kerstzegels kocht ik vervolgens bij Albert Heijn. Zoveel leuker dan het gezicht van Wim-Lex. Ook al was het niet makkelijk om van iedereen het juiste postadres te werven, is het mij gelukt ieder kaartje juist te adresseren. 

Voor de inhoud kwam het aan op een potje creatief tekenen én schrijven, want ik wilde niet lijken op die geijkte kerstwens van Peet en Ans. Daarom schreef ik in veel van de kaartjes over een leuke herinnering uit 2019, een idee voor 2020 of juist een minder leuke herinnering. Kaartjes in de envelop, zegeltje er op, stickertje om het af te maken, en voilà. 

Ik hoop je geïnspireerd te hebben met deze manier van kerstwensen uitdelen. Het kost dan misschien ietsje meer dan een Whatsappje of slide in de dm, maar hoe leuk is het om een kaartje met je eigen naam op de mat te krijgen? Juist ja, heel leuk. 

Een letterlijke roast over gourmetten

gourmetten

Het lijkt een jaarlijkse traditie voor menig kerstliefhebber: gourmetten. Het idee is simpel: je verwarmt de plaat, kiest een of meerdere stukjes vlees en braad zo ontzettend ambachtelijk de meest bijzondere soorten salmonella in je kotelet. Zoals je aan bovenstaand objectief stuk tekst al merkte: ik ben geen fan. Daarom vind ik het lastig te begrijpen dat half Nederland wél jaarlijks vrijwillig de stoppen door laat slaan door middel van dit ‘vleesfeest’. En dat voor bijvoorbeeld een doorgekookt stuk rund. 

Laat ik gelijk een irritatie op roepen die we allemaal voelen bij het gourmetten. Hoewel, voelen, het gaat hier meer om de geur die deze gekke manier van dineren met zich meebrengt. Verzamel je je namelijk met een gezelschap rond die o zo bekende gourmetplaat, dan weet je dat je de outfit in kwestie minimaal 6 weken niet meer aan kunt trekken. Alsof de bak en braad van Croma je decolleté is ingegoten. De geur in je kerstjurk, gilet of chique pantalon is niet te harden en hier zul je dan ook weken lang de dupe van zijn. Reken maar dat die vette dampen ook je haarwortels inkruipen. #nietchique

Gourmetten is bovendien een echte tijd rover. Zo moet je voor één hap, eerst drie keer je kipje omdraaien, open snijden, weer om draaien, proeven en tot slot eet je nog steeds maar een hap van net aan 3 vierkante centimeter waarvan ik meestal de gaarheid betwijfel. Niet ideaal. 

Deze kerst moet ik er zelf toch ook weer aan geloven. Ook al is gourmetten niet mijn favoriet, meestal haal ik toch plezier uit deze gekke manier van tafelen. Mijn vleesjes zijn niet altijd gaar, of zitten tegen het randje van verbrand, maar het zelf, ambachtelijk bereiden van je avondmaal(tje), heeft toch ook wel iets knus. O ja, één voordeel van dat gourmetten, zit hem toch echt in de details. Zo doop ik al mijn minuscule gerechtjes rijkelijk in saus en smaakt het vaak toch best oké.