Hartstikke schattige kerstkoeken


Als ik er de tijd voor heb, vind ik bakken een van de leukste dingen. In een kerstvakantie zoals deze vind ik het maken van een cake, mooie taart of schattige koekjes een must. Vanuit het uber gezonde boek van Rens Kroes (@renskroes) toverde ik een recept voor typisch kerstige koekjes in de vorm van peperkoekmannetjes. Het plan stond dus vast, nu de uitvoering nog even rocken.

Het recept stond vol met dingen die je allemaal niet 1, 2, 3 in je keukenkast vindt. Dadels, ahornsiroop en nog meer (dure!*$#&%) dingen die je je hond nog niet zou voeren. De hele week keek ik er al naar uit om mijn eigen variant van deze hondenvoerkoeken te maken. Inclusief mierzoete (niet zo gezonde) glazuurlaag Er was geen betere dag voor dit bakfeest, dan tweede kerstdag. 

Het proces verliep redelijk oké. Klein puntje: ik ben niet in het bezit van een keukenmachine. Dit was een kleine tegenslag, want hoe ga je dadels met de structuur van een steen tot een ik citeer ‘soepel geheel’ krijgen met je blote klauwen. Dat ging lastig, maar de vruchten vormden zich uiteindelijk toch tot een mooie bonk deeg. 

Social media verslaafde millenial die ik ben, had ik alles met de hashtag ‘christmascookies’ al doorgespit voor het mooiste design. Op het fantastische Instagram account van keukenprinses Steph (@baked.by.steph) vond ik de beste inspiratie voor het maken van de leukste kerstkoekjes. Jammer genoeg ben ik geen Van Gogh en al zeker niet in de keuken. Uiteindelijk koos ik dus voor een eigen design. Minstens zo leuk. 

Toen de koekjes eenmal bruin de oven uitkwamen, was ik blij verrast. Ze waren niet verbrand, gebroken of gewoon heel lelijk. Het bakken was dus ontzettend geslaagd. Nu kon er nog maar één ding fout gaan, en dat was het glazuren van de gezonde koeken. 

Ieder begin is lastig…

En (lees op z’n Rob Geus’) man, man, man wat een ellende joh. Dat kleuren van het glazuur was een ding, maar het versieren van die koeken is toch echt een lastige klus. Ik zal je het gehele verhaal besparen, want uiteindelijk geldt het eindresultaat, en die is nog niet eens zo verkeerd. In sommige koeken heb ik letterlijk bloed, zweet en tranen gestopt lijkt wel. Andere koeken vind ik super cute. Vorm je eigen mening maar. Hier de foto’s. 

Eerlijk gezegd ben ik ontzettend blij met het eindresultaat. Het recept ga ik je niet cadeau doen, voor een tientje bij de Hema heb je namelijk het hele exemplaar van deze Party Edition van Rens. Ik heb nog geen hap gehad, maar raad je het hele boek nu al aan. Leuke middag + goeie voorraad semi gezonde koekjes die ik mijn hond zeker zou geven (als ze al niet op zijn). 

Vriendelijke groeten xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *