Een zelfportret en meer slechte schetsen

Je zou het niet zeggen, maar ik heb dus al twee en een half jaar een vriend. En rond christmas time hadden we zo het idee om elkaar een kerstcadeau te geven. Normaal gesproken geef ik eigenlijk geen enkele ziel een cadeau met kerst. Hooguit een kaart zoals je las in een van mijn vorige posts. Ook het ontvangen van een cadeau vind ik eigenlijk niet leuk. Daarom zorg ik ervoor dat ik of genoeg hints geef dat het niet fout kan gaan, of gewoon zelf een aantal dingen op een lijstje zet. Helaas waren beide deze opties dit jaar niet mogelijk en bleek de boyfriend in kwestie zelf al op pad te zijn geweest. 

Als dat maar goed gaat dacht ik. Na een aantal keer oefenen voor de spiegel met “Ah wat leuk, dank je!” zeggen, zoals in de bol.com reclame, was ik er klaar voor. Op eerste kerstdag wisselden wij onze cadeaus uit. Waar het cadeau eerst leek op een fancy muismat (wat trouwens wel op mijn lijstje stond), bleek het een tekentablet!!! Dat verdient drie uitroeptekens, want o mijn god wat een goed cadeau. Ik hoefde mijn geoefende dankuiting niet eens te gebruiken en was uiterst blij. 

Het installeren van het apparaat had wel wat voeten in de aarde, maar het is uiteindelijk toch gelukt. Vandaag ga ik voor het eerst serieus aan de slag met het gebruiken van de tablet. Kleine tekeningetjes, een afbeelding voor bij dit bericht en misschien een soort titel voor in een video. Hieronder vind je het resultaat. 

Oh, wat zielig hè. Misschien is Blond Amsterdam ook wel begonnen met dit soort schetsen. Nee, slecht excuus. Wát een ontzettend lelijke tekening. Het is enigszins logisch dat ik niet meteen een Picasso op een digitaal tekentablet ben, maar ik had mezelf echt hoger zitten dan deze paar krassen. Toch zal ik ook deze last dragen, daarom mijn signature links onderin.

Haha. Ja, meid. Je moet ergens beginnen toch. Ik besloot mijzelf een opdracht te geven. Niet te hoogdrempelig, want ondertussen had ik wel door waar het niveau ligt. Ergens heel ver weg en diep onder de grond. Mijn favoriet is het afro-schaap, of het gedetailleerde landschap. Kunnen jullie schoffies nog wat van leren.

Als laatste maakte ik de hoofdafbeelding van deze post. Een onderwerp op zich. Net als de andere plaatjes één groot fiasco. Of op z’n Meiland’s: une catastrophe. Ik durf te wedden dat ik dit vroeger in ‘Paint’ beter kon. Uiteindelijk dus toch iets anders gemaakt zonder gekke tekeningen.

Laten we het erop houden dat ieder begin moeilijk is. Oefening baart kunst. Hou de moed erin Lotty. Wie weet dat de boyfriend het bonnetje nog heeft. Grapje. GRAPJE. Ik ben nog steeds heel blij met dit cadeau en kijk er naar uit om een eventueel nieuw talent bij te leren. Haha.