Wereldse gebouwen, mussenfamilie & goddelijke taart

@Stockholm

De stad van kleine eilandjes had mijn moeder gezegd. Ik wist goed dat Stockholm vast een leuke stad zou zijn, maar wat nou typisch iets was uit deze Zweedse stad of wat ik nou écht nodig moest zien wist ik niet. We stonden dan ook blanco in ons bezoek toen we arriveerden op het drukke centrale station. Bij de uitgang konden we kiezen: volgen we de toeristen gekte naar de rechterkant of de andere toeristen gekkies naar de linkerkant?

We kozen voor links. Daar zagen we overigens een pittoresk klein kerkje boven de mooie gebouwen uitsteken. Wat leek op een ‘must see’ was helaas gesloten, geen probleem aangezien er iets veel beters op ons lag te wachten. Waar we ondertussen de toeristen drukte een kilometer achter ons hadden gelaten, kwamen we bij een bijzondere eetplek. Rijk belegde broodjes met garnalen of juist een overheerlijk stukje gebak. Alle drie kozen we een ander mooi taartje en spoelden dat weg met een flinke bak thee. 

Mijn stuk gebak werd zonder dat ik dat wist aangevuld met een bakje vanille vla. Wanneer ik nog ongeveer 2 hapjes overhad vuurde ik uit enthousiasme mijn vork  per ongeluk de lucht in en belandde die met saus en al op mijn mooie nieuwe trui en op de tegels. Terwijl ik vlug alle vanille vla van mijn tricot truitje aflikte kwam er een flinke mussen familie een vervroegd kerstdiner houden. Meer dan 5 vogeltjes waren in de weer mijn stukje bosbessen taart te verdelen. Mannetje voedt vrouwtje, dik musje neemt grote hap, en een ander musje gaat er van door met het overige stuk. Natuurlijk ben ik niet zo’n gierig wicht en deelde ik mijn gebakje graag met deze Zweedse mussen fam. 

Na dit zeer, zéér goede ‘tussendoortje’ gingen we toch de kant van de toeristen op. Onderweg naar de druk bevolkte plek Gamla Stan. Hier troffen we een druk winkelstraatje met de meest commerciële troep die je je maar kan voorstellen. Belgische wafels (wat???) en Italiaanse pasta (wát???) gaven mij totaal geen Zweedse indruk. 

Wat ik wel leuk vond aan Stockholm waren de indrukwekkende gebouwen. Op elke hoek van de straat kom je weer een nieuw prachtig gebouw tegen. Nou word ik niet per se warm van stenen bouwwerken, maar het valt hier in Stockholm toch echt op. Ik zie meer standbeelden dan nagelsalons en meer bijzondere kerken dan ooit. Je zou kunnen zeggen dat ik zeer onderontwikkeld ben, maar ik denk toch echt dat dit een bijzonder puntje aan Stockholm is. 

Buiten de bijzondere gebouwen en eilanden waaruit de stad is opgebouwd kan ik me nog steeds niet bedenken wat Stockholm nou zo anders maakt dan de rest van de wereldsteden in Europa. Dat ik de USP (unique selling point) van deze stad nog niet heb gevonden, betekend niet dat ik je de stad zou afraden. Ik ben zelfs zo benieuwd geworden naar Stockholm dat we morgen gewoon nog een keer gaan. Dit maal bezoeken we meer de culturele kant van de stad, wie weet dat ik daar wijzer uit wordt. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *